A linguaxe non é neutral, con ela intégrase ou marxínase; por isto é importante usala ben. Pero o uso dunha adecuada linguaxe debe ir acompañada dunha actitude de respecto cara as persoas.

A OMS presenta os seguintes termos, en 1986, de deficiencia, discapacidade e minusvalía

Deficiencia: supón unha perda ou anormalidade dalgunha función ou estructura psicolóxica, fisiolóxica ou anatómica.

Discapacidade: é resultante da deficiencia e supón unha restricción ou carencia da habilidade para desenvolver unha actividade na forma ou no grao que se considera normal.

Minusvalía: é calquera desvantaxe duna persoa como resultado dunha deficiencia ou discapacidade.

Na actualidade, e dende fai tempo, o mobemento para os dereitos das persoas con discapacidade está redefinindo o termo discapacidade como unha falta de adecuación entre a persoa e o seu entorno, máis que coma unha consecuencia da súa discapacidade. Os cidadáns europeos son cada vez máis conscientes de que este enfoque médico non reflexa a realidade. A discapacidade xurde dunha deficiencia que existe dentro da sociedade, que é o que crea as barreiras que impiden a integración.